تازه راه افتاده بودم که دست کوچکم در دست پدربزرگ قدم زنان از محله قدیمی خرمشهر تا کوی شاباد در شمال شهر می رفتیم تا به خونه ویلایی که در پدرم در حلل ساختنش بود سر بزنیم
بالاخره ساخت خونه تموم شد و ما رفتیم و در اولین خونه شخصی خودمون ساکن شدیم
گل آفتابگردان
🌻🌻🌻🌻🌻🌻
۲۳ سال پیش
خاطرات خیلی خوبی از گروه اریان دارم.
اولین بار سال ۱۳۷۹ نوار آلبومشون رو از تهران خریدم تازه بیرون اومده بود. هنوز شناخته شده نبودن
یک مرتبه گل کردند خیلی زود هم پژمرده شدند!!
وقتی برگشتم ماهشهر تازه از فرودگاه اومده بودم که دوستم و خانواده اش داشتند می رفتند آبادان و منم همراهشون رفتم و تا ابادان رفتیم و برگشتیم چندین بار نوار رو با ضبط ماشین گوش دادیم ( اون روزها هنوز CD باب نشده بود! فلش مموری که بماند!!)
وقتی برگشتیم خانوم دوستم نوار رو برای خودش برداشت و هرچی اصرار کردم پسش نداد! ( چه روزگاری بود)
سبک اهنگاشون همون موقع یه کار خیلی نو و بی نظیر بود
همخوانی خوانندگان مختلف و بویژه پخش همخوانی زنان ( که معلوم نیست به چه دلیل ممنوع بود و الان ۴۴ ساله که همچنان ممنوعه؟!!)
اونم تو فضای بسته اون زمان که بیشتر ۲۰ سال بود هر چی کنسرت و موزیک بود درش رو تخته کرده بودند و ما محکوم بودیم فقط ترانه و بقول خودشون سرود انقلابی ! گوش بدیم
این ترانه ها چقدر حس و حال خوبی به ادم میداد و هنوزم میده ...
انگار اونها تو یه فضای دیگه ای بودن واقعا جوانان با استعداد و خوش ذوق و خلاقی بودند
حیف که ایرانی ها اهل کار گروهی نیستن و گروهشون چند سال بعد از هم پاشید ولی خاطره اش برای همیشه در ذهن ما باقی خواهد موند.
یادداشتهای روزانه و دیدگاههای شخصی