لولیتا،
سرآمد آثار ولادیمیر ناباکوف،
با نثری شورانگیز، سوزناک و نیش دار یکی از برجسته ترین و جنجال برانگیزترین رمانهای قرن بیستم است.

مجله ی تایمز، روزنامه ی گاردین، مدرن لایبرری و بسیاری از باشگاههای ادبیاتی ،

لولیتا را به عنوان یکی از صد رمان برتر دنیا برگزیده اند

و ۱۲۵ نویسنده ی بنام جهان آن را بهترین رمان قرن بیستم دانسته اند.

لولیتا داستان عشق وسواس گونه و شوم هامبرتِ سن و سال دار به دلوری هیزِ نیمفت است

و همچنین داستان رو به رویی اروپای بس فرهیخته و متمدن با آمریکای نافرهیخته و سرخوش پس از جنگ جهانیست.

لولیتا به بیش از ۳۰ زبان دنیا ترجمه شده است.

درباره نویسنده کتاب لولیتا

ولادیمیر ولادیمیرویچ نابوکوف

(روسی: Влади́мир Влади́мирович Набо́ков
زاده ۲۲ آوریل / ۲۳ آوریل ۱۸۹۹، سن پترزبورگ – درگذشته ۲ ژوئیه ۱۹۷۷، مونترو)

نویسنده رمان، داستان کوتاه، مترجم و منتقد چندزبانه روسی-آمریکایی بود.

خلاصه ی کتاب لولیتا اثر ولادیمیر ناباکوف

هامبرت، یک محقق ادبی در اروپا، مرگ نابهنگام معشوقه کودکی خود، آنابل لی، را توصیف می‌کند.

به ادعای وی، عشق بی سرانجام او به آنابل موجب تمایل او به نیمفت‌ها nymphet یا همان دختربچه‌های جذاب ۹ تا ۱۴ ساله می‌شود.

او با وانمود کردن به مطالعه کتاب در یک پارک عمومی و تحریک شدن با دخترانی که اطرافش بازی می‌کنند
در فانتزی‌های جنسی خود افراط می‌کند.

علاوه بر این به دیدار یک فاحشه ۱۶–۱۷ ساله می‌رود و تصور می‌کندکه سه سال کوچکتر است. بعد از اینکه بخاطر روابطش از طرف پلیس دچار مشکل می‌شود،

با یک زن بالغ لهستانی بنام والریا که رفتاری کودکانه دارد ازدواج می‌کند.

ازدواج هامبرت با والریا فسخ می‌شود و بعد از ملاقات با یک روانپزشک، به شهر کوچک نیوانگلند می‌رود
تا به نویسندگی بپردازد.