بدشگونی در فرهنگ ایرانی جایی ندارد این مفهوم بعدها از طریق سامی ها و تازی ها وارد فرهنگ ما شده است
سیزدهمین روز ماه که ان را تشتر با تیر می نامند رور پیروزی و جشن باران است

ایرانیان باستان این روز را در طبیعت به جشن شادی می پرداختند و جشن می گرفتند
از آداب این روز می توان به گره زدن سبزه و دور انداختن یا به آب دادن سبزه هاست.
در گذشته دختران و پسران دم بخت سبزه ها را گره می زدند و آرزو می کردند تا در سال جدید تشکیل خانواده دهند ، یک جماه آهنگین هم وجود دارد که دختران در هنگام گره زدن این سبزه ها زمزمه می کنند
” سال دیگه ، سیزده بدر ، بچه بغل خونه شوهر !

شعر خیلی برجسته ای نیست اصلا شعر نیست ولی دست کم برای دختران امروزی که اغلب بدون شوهر مانده اند جمله خوبیست مضاف بر اینکه باور شخصی من این است که این سبزه گره زدن نوعی پیام سمبلیک به پسران و مردان مجرد است برای توجه به دخترهای مجرد
و اعلام آمادگی برای ازدواج
یکبار که ناظر سبزه گره زدن چند دختر مجرد جلوی هتلها بودم این ایده از ذهنم گذشت

البته گره زدن تنها مختص دختران و پسران دم بخت نمی باشد و همه می توانند سبزه ای گره زده و آرزو کنند .
باور بر این بوده است که وقتی گره باز شود ، مشکلات حل شده و آرزو ها بر آورده می شوند.

دور انداختن سبزه ها هم به این دلیل بود که ایرانیان باستان عقیده داشتند بدی ها و مریضی ها در این سبزه جمع شده و با به آب دادن یا به دور انداختن آن این پلیدیها و مریضی ها را از خود دور می کردند .

در ضمن این روز متعلق به خدای باران می باشد و در مراسم سیزده بدر دعا برای بیشتر شدن و به موقع بودن باران در سال جدید وجود داشته که با گذشت زمان این رسم از میان رفته و تبدیل به بدشگونی شده است ! بدشگونی اگر وجود داشته باشر در درون آدمهای بد ذات و نا فرهیخته است چیزی به اسم نحس و بد شگون وجود ندارد.